معرفی کتاب سو و شون

معرفی کتاب سوشون

رمان سووشون نوشته خانم سیمین دانشور ، نمونه ای از کامل ترین رمان های ایرانی است. سیمین دانشور در سال 1300 در شهر شیراز به دنیا آمد و تحصیلات خود را در مدرسه ی مهر آیین شیراز آغاز کرد و در سال 1328 در دانشگاه تهران موفق به اخذ درجه دکترا شد . در سال 1329 با جلال آل احمد ازدواج کرد و تا سال 1348 که جلال به طور ناگهانی در گذشت با وی همراه بود.

از دانشور تاکنون رمان ها و مجموعه داستان های متعددی به جا مانده است که عبارتند از آتش خاموش ، شهری چون بهشت ، به کی سلام می کنم ، سووشون و جزیره سرگردانی و همچنین کتابی به نام غروب جلال که در آن مرگ جلال اشاره می کند.

« سووشون » تا کنون به 16 زبان ترجمه شده است و یکی از پر خواننده ترین رمان های اجتماعی ایران تا کنون بوده است . وقایع رمان سووشون در سال های اخیر دهه ی بیست و در هنگامه ی جنگ جهانی دوم در شهر شیراز اتفاق افتاد.

ارتش انگلیس که سابقه حضور نظامی در ایران دارد در خلال جنگ قشون خود در شیراز مستقر کرده و این سرآغاز شروع شیوع قطحی و بیماری های واگیردار و درگیریهای است که ماجراهای رمان را شکل می دهد . داستان در 23 فصل و از زاویه دید سوم شخص مفرد نقل می شود.

« خلاصه داستان » :

« زری » قهرمان اصلی داستان،زنی تحصیل کرده است که تمام هم و غم اش حفظ بنیان خانواده اش در آشفتگی های به وجود آمده در جامعه می باشد . او خانواده را وطن کوچک خود می داند و تمام تلاش خود را به کار می برد تا ایستادگی شوهرش در برابر حاکمان و زورگویی بیگانگان زندگی شان را نپاشد . یوسف همسر زری فئودالی بزرگ ، تحصیل کرده ی فرنگ و مردی شجاع و در عین حال مهربان است که حاضر نیست با فروختن محصولات خویش به قشون بیگانه به قحطی موجود دامن بزند و به رعیت خود ستم کند.

در سراسر داستان شاهدیم که دلال های وابسته به حاکم به قشون بیگانه با مراجعه پی در پی به یوسف سعی دارند او را قانع کنند که به فروش آذوقه به قشون رضا دهد. اما یوسف با شجاعت از این کار سرباز می زند و سرانجام به همین سبب به تیری نا شناس کشته می شود و مراسم تشیع جنازه او بدل به مراسمی برای اعتراض به وضع موجود می شود و با حمله ی پاسبانها به مردم معترض ناتمام می ماند و زری مجبور می شود جنازه ی او را شبانه و در حضور پسرش و خان کاکا به خاک می سپارد. مرگ یوسف جانی تازه است به پیکر مقاومت در برابر شجاعت و این گونه است که سوگ زری در مرگ یوسف برای او تداعی گر سوگواری « سووشون » می شود که سالها قبل در یکی از روستاهای منطقه دیده بود و او یوسف را سیاوشی دیگر می بیند که مظلومانه و پاک و بی گناه کشته می شود و در ذهن او سووشونی برپا می شود.

که چراغ های خاموش ذهن او را یکی پس از دیگری روشن می سازد تا ادامه دهنده راه یوسف در پایداری و صراحت لهجه اش باشد.

برخی اسامی و اشخاص داستان که در درس از آنها نام برده شده است:

1- سووشون همان سیاوشان است که در زبان محلی سووشون گفته می شود نویسنده نیز در ابتدای کتاب یادی از همسرش جلال می کند و خود رادر فراق او سوگواری می خواند که به سووشون نشسته است. سووشون در حقیقت نوعی تعزیه است و از بسیاری جهات به مراسم تعزیه امام حسین (ع) شباهت دارد، پی کردن اسب ، بریدن سر، مظلومیت و پاکی سواری که از راه می رسد و . . . تداعی گر همان مراسم تعزیه امام حسین است با این تفاوت که در سووشون عزای سیاوش بر پا می شود و در تعزیه عزای امام حسین.

2- خان کاکا : یا ابوالقاسم خان، از دیگر شخصیت های تأثیر گذار داستان است که در درس از او نام برده شده است او برادر و نقطه ی مقابل از بعد شخصیتی است. مردی است نان به نرخ روز خور که سودای وکالت در مجلس و مناصب و مقام های بالاتر از طریق خدمت. دست بوسی حاکم و بیگانگان درسرمی پروراند ودر داستان می بینیم که ازطریق همین خوش خدمتی ها نهایتاً به هدف خود می رسد.

3- درخت گیسو: درختی بوده است در منطقه گرمسیر فارس، مرسوم بوده زنانی که همسران یا فرزندان و برادران جوان خود را ازدست می دادند گیس های خود را می بریده و از شاخه های آن می آویختند. در کتاب آمده است : زری گفت: بار اول که درخت گیسو را دیدم از دور خیال کردم درخت مراد است.

ولته کهنه زرد و سیاه و قهوه ای به آن آویزان کرده اند. نزدیک که رفتم دیدم گیس های بافته شده به درخت آویزان کرده اند . . . .

و پس از مرگ یوسف می گوید : حیف که من گیس ندارم و گرنه گیسم را می بریدم و مثل آنهای دیگر به درخت آویزان می کردم.

4- فتوحی : معلّم معروف شهر بت جوانان تازه بالغ شهر بوده و در جلسات شبانه ای که بر پا می کرده نوجوانان شهر از جمله هرمز پسر خان کاکا و خسرو پسر یوسف را به بیداری فرا می خوانده است.

 

منبع : دانشور، سیمین سووشون، چاپ پانزدهم، انتشارات خوارزمی

/ 0 نظر / 107 بازدید